Rewitalizacja trwała pół roku i kosztowała ok. 8 mln zł, z czego 6,2 mln zł pochodziło z funduszy UE.

W parku zachowana została pierwotna kompozycja alei wschodniej i zachodniej, wraz ze starodrzewem. Rosło tam blisko 500 drzew. Dosadzono ponad sto kolejnych - lip, platanów, kasztanowców i grabów. Posadzono też ponad 6 tys. krzewów, w tym berberysy, forsycje, jaśminowce, śnieguliczki, leszczyny, porzeczki i hortensje, i ponad 35 tys. bylin - goździków, ostróżek, ostnic, przetaczników, jeżówek, kokoryczy, bodziszków, orlików, miodunek, poziomek, parzydeł i barwinków.

W parku wymieniono nawierzchnię alejek, ustawiono elementy małej architektury i wybudowano plac zabaw. Nad brzegiem rzeki powstał taras, na który można wejść z poziomu chodnika, i schody z siedziskami. Umieszczono budki dla ptaków, nietoperzy i schronienia dla jeży, płazów oraz krzewy dla ptaków gnieżdżących się na ziemi.

Park od strony północnej i południowej domykają pergole obsadzone wisterią.

Zmienił się wygląd placu Adama Mickiewicza z pomnikiem wieszcza. Utworzone zostały rabaty, które obsadzono różami i różnorodnymi trawami.

Park Włókniarzy powstał w 1899 r. Pierwotnie nazywany był Plantami Blichowymi. Obecna nazwa parku powstała po II wojnie światowej.

Plac z pomnikiem Mickiewicza nosił kiedyś nazwę Blichowego. Przed wojną wzniesiony na nim został pomnik - jedyny w Rzeczypospolitej - prezydenta Gabriela Narutowicza. Zniszczyli go Niemcy w 1939 r. W 1961 r. stanął tu monument upamiętniający Adama Mickiewicza.

Atrakcyjne lokale w galeriach handlowych i centrach miast - zobacz oferty na PropertyStock.pl